woensdag 28 december 2016

Dreaming of a (black and) white Christmas



De jurk die voorbestemd was om op de klasfoto te schitteren, raakte door omstandigheden - remember this one? - niet op tijd af en werd dan maar gepromoveerd tot kerstjurk. 

Klasfoto - kerstfoto, wie valt nu over die paar lettertjes verschil? 

Wij alvast niet. Your blondness haalde zelfs spontaan haar feestattributen uit de kast om de promotie van haar jurk te vieren. Nails - check. Perfume - check. Hair - check. Lips - check. 


Het stofje is een pareltje uit de collectie van Rita co Rita - instant love - dat om een eenvoudig model vroeg.


Het antwoord was de Singapore Soul uit het boek Urban Style (by Eva Maria). De kleinste maat werd verkleind, versmald en nog meer versmald - sorry, your blondness, met negen jaar ben je nog altijd geen tiener - en de korte mouwtjes werden driekwartmouwtjes. 
Op de rug koos ik voor een knaloranje rits, maar dat had je zelf wel al gezien. 

Genoeg gepraat dus, er staat hier iemand klaar om te poseren.



Laat die feestjes maar komen!

STOF: Rita co Rita (bij Soldeur)
PATROON: Singapore Soul (by Eva Maria)











BewarenBewaren

donderdag 8 december 2016

Spice up your life

Hoe ging dat ook al weer met die wedstrijd bij Eva Maria? Ah ja, da's waar ook, ik won! - sorrynotsorry - Een fantastische lap stof en het patroon voor de Harlequin jurk zaten enkele dagen later in mijn brievenbus.

De jurk naaide zich bijna zelf en toen ik hem aantrok, voelde ik mij ineens de vijf Spice Girls tegelijkertijd - zig-a-zig-ah!



Nee, echt. Wat een veelzijdige basisjurk. Met een jeansjasje en een witte sneaker eronder: Sporty Spice!


Alles wat zacht en roze is erbij, en daar is Baby Spice!


High heels, wat bling en een pruillip - die trok ik echt! - en Posh Spice mag inpakken.


Ginger vest, ginger socks, ginger all the way!


Voor de Scary Spice look haalde ik mijn Roxy legging nog eens uit de kast. Dat, mijn stoerste schoenen en zwart, zwart, zwart - that's the scariest I've got … Boo!


En mochten de vijf dames ooit nog een reünie plannen, dan mogen ze mij als zesde Spice uitnodigen: Happy Spice. Of Lucky Spice. Of Happy Lucky Spice. - enfin, dat ik content ben.


PATROON: Harlequin jurk - La maison Victor
STOF: gewonnen - Wiiiiiii!!!
BewarenBewaren

zondag 27 november 2016

De niet meer zo kleine zeemeermin

Er woont sinds kort een zeemeermin in ons huis. De vervelende oorwurm - " 🎶  diep in de zee, diep in de zee  🎶  " - die moet je erbij nemen, maar pfiew pfiew - of hoe fluit een mens online? - wat een staart, zeg!



Ik tekende daarvoor uit de losse pols mijn meest zeemeerminnige staart. Het patroon verknipte ik in 6 delen en naaide ik daarna met afwisselend de glinsterende kant van de stof en de zwarte binnenkant weer aan elkaar. Om de staart mooi in vorm te houden stak ik er ook nog een laagje wattine tussen en doorstikte ik de verschillende delen.

De binnenstof is zachte, zachte - zei ik al zachte? - teddystof. Ideaal dekentjesmateriaal, héérlijk - Oeps, daar gaan we weer: "🎶  ik zeg het je eerlijk, hier is het heerlijk, diep in de zee 🎶  " - 

Om vlot te kunnen switchen van mens naar zeemeermin en andersom - naar het schijnt, doet zo'n zeemeermin dat wel vaker - liet ik de zijkant tot ongeveer halverwege open.






Het zeemeerminnetje dat je op de foto's ziet, moest jammer genoeg alweer afscheid nemen van haar vissenstaart. Er kwam een mooi strikje omheen en het pakje ging naar mijn liefste metekindje dat 12 werd op 12 november! Een niet meer zo kleine zeemeermin, dus.

Ook ik raakte de afgelopen dagen een beetje gehecht aan die glinsterende staart. Ik zal hem nog missen in mijn interieur - Ja, ja: "  🎶  Ik zal je zo missen, tussen de vissen, diep in de zee  🎶  " -




En voor wie zich nu afvraagt wat dat zoal eet, zo'n zeemeermin: wel, met een scherm vol kronkelende wormen was die van ons tevreden - Wat zeg je? Tevreden? Zingen maar: "  🎶  Wij zijn tevree, heel ver benee, diep in de zee  🎶  " -


PATROON: zelf getekend
BUITENSTOF: Alfabri
BINNENSTOF: Kwantum

zondag 6 november 2016

Bloggers for life - part 2

Ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, maar de jongste dochter herkende ze meteen: zorgenvriendjes! - Of in Khadetjes-taal: vreetz'oppers - 



Ze doen me een beetje denken aan de worry dolls die ik ooit van mijn kotgenootje kreeg. Zij kreeg stress van mijn stress ocharme en greep in met een cadeautje - bless her. Ik legde de worry dolls braaf onder mijn hoofdkussen en ze namen al mijn zorgen weg - I know, Stevie, superstition ain't the way… maar zo behaalde ik wel mijn diploma, nèh.


Mister vreetz'opper moet niet onder je hoofdkussen, nee. Mister vreetz'opper die vreet al jouw zorgen gewoon lekker op. Briefje schrijven - mondje open - briefje erin - mondje toe - Mister vreetz'opper says nomnomnom.


Binnenkort gaat dit zorgenvriendje richting UZ Gent, waar stoute monsters kleine kinderen met veel te grote zorgen opzadelen.

Na mijn eerste projectje voor Bloggers for Life besloot ik in het bolletjesthema te blijven. Wie weet brengt dat wel geluk - bijgelovig, ik?









vrijdag 21 oktober 2016

Bloggers for life

Ok, ze hebben al eens een schram of een buil, een hoestje of wat koorts, maar echt echt ziek zijn mijn meisjes nog nooit geweest. #knockonwood

Het UZ in Gent zagen we gelukkig enkel nog maar van dichtbij voor een routineonderzoek bij de dermatoloog…
Dat andere kinderen daar ondertussen dagelijks een strijd voeren op leven en dood, nee, daar wil je liever niet aan denken. En toch is het zo...


Het leek mij dan ook maar meer dan logisch dat ik dit jaar mee zou 'bloggen for life'.
Het uitgebreide verhaal over 'Bloggers for life' lees je bij de twee bezielers van het project: Sarah en Annelies.
In het kort komt het hierop neer: vier weken + vier eenvoudige patroontjes + een beetje naaitijd + een heleboel naaiende bloggers / bloggende naaiers = een beetje troost voor een heleboel zieke kindjes.


Van het eerste projectje, een knuffeldoekje voor de allerkleinsten, kreeg ik het al onmiddellijk warm en koud tegelijk. Het besef dat het stofje waar ik mijn schaar in zou zetten, straks in het bedje van een zieke baby terecht zou komen - ouch...

Ik gebruikte een überzacht sweaterstofje en combineerde met roze en groen. 


Het patroon voorziet onderaan frutselknoopjes om kleine, mollige vingertjes bezig te houden …



… en bovenaan een velcrolint of gewoon bevestigingslint waar een fopspeentje aan kan komen. 


Kunnen we dan nu afspreken dat alle zieke kindjes snel weer beter worden? #fingerscrossed


zondag 9 oktober 2016

Wild van stof

Of ik niet iets wou maken met hun nieuwe zelfontworpen interieurstoffen? - Would I ?!?!
Het was alsof Louis Talpe mij na al die jaren dan toch zag staan en mee uitvroeg! - effe checken of mijn lieftallige echtgenoot nog altijd elke blogpost van mij leest …

De Soldeur in Kortrijk (op het wereldwijde web beter gekend als Wild van stof), moet je weten, is al een paar jaar my secret stoffenwinkelcrush … En nu hadden wij dus een date! 
Ik nerveus, want dat blogje van mij was nog geen twee maanden oud. En mijn volgers pasten tot voor kort nog allemaal samen in 1 klaslokaal - al wordt het daar ondertussen al redelijk krap.

Met één van de stofjes uit de uitgebreide Wildvanstofcollectie (16 prints in verschillende kleurencombinaties!) mocht ik aan de slag. Keuzestress! - What to wear, als Louis Talpe je mee uitvraagt? 
Uiteindelijk ging ik voor de Scandinavische look met een pastelkleurige zigzag.
Hier, hier en hier zie je voor welke prints de andere uitverkorenen kozen.


Ik zag er een hippe linnenmand in - Zo op een eerste date al over je uitzet beginnen, kan dat wel?- of een speelgoedmand - kinderen, Louis? 



Voor de koker van de mand nam ik de volledige stofbreedte van de voeringstof (120 cm). Voor de bodem van de mand had ik dus een cirkel met een diameter van 38 cm nodig - 3 seconden lang denken jullie nu dat ik dat met mijn wiskundeknobbel volledig foutloos uitrekende … -
Nee, eerlijk is eerlijk, het ging er iets minder getalenteerd aan toe: ik nam mijn grootste dienblad als sjabloon en gebruikte de lintmeter om na te meten wat de omtrek was: precies 120 cm - some things are meant to be.



De mand blijft staan - hoera! - dankzij de laag Decovil die ik tegen de buitenstof streek. Stevig spul, dat wel, maar wat een eigen willetje, zeg. Zeker als je een volledige mand door een - te klein - keergat probeert te duwen.

Een vanmiek-label heb ik nog niet, maar zo'n stukje voeringstof dat komt piepen in de naad vond ik ook wel een leuk detail.


De mand is 65 cm hoog, daar kan dus veeeeel vuile was in. Maar de bovenste rand kan ook omgeslagen worden - een mens mag al eens hopen dat de wasmand niet altijd propvol zal zitten, nietwaar?


Het zigzagstofje is stevig, maar zacht en aaibaar en volledig made in Belgium! - een beetje zoals Mega Toby, inderdaad, nu je het zegt - Zonde dus om ook de laatste restjes ervan zomaar te laten liggen. 



Ook wild van deze stof? In de maand oktober maak je bij aankoop van de wild-van-stof-collectie kans om een kussen te winnen.

Van mij krijgt elke lezer virtuele kussen - XXX, ja, jij ook, Louis! - en nog een glimpje van mijn nieuwe badkamergeluk.


PATROON wasmand: zelf getekend
BUITENSTOF wasmand: Wild van stof
BINNENSTOF wasmand: Timeless Treasures - Wild van stof

PATROON zakdoekenhoes: Zo geknipt 1

zaterdag 1 oktober 2016

To the moon and back



Wie mij volgt op Instagram, zag een tijdje geleden deze foto al voorbij komen. Over the moon was ik toen met mijn nieuwste aankoop, een stofje uit de collectie van Maan Kids. Ik wist onmiddellijk wat ik ermee wou maken. #popelpopel


Alleen maakte La Maison Victor mij wijs dat het Ayla jurkje een twee-huisjes-project zou zijn - as in: easypeasy klaar op een avondje (of twee)


Maar heb je dat al eens goed bekeken? Er moesten niet alleen twee borstzakjes opgenaaid - proper gedaan, trouwens. Zei ik dat nu zelf? - er waren ook een tunnelkoord, twee mouwsplitten, aangezette polsboordjes met knoopsgaten, lintjes met knoopsgaten voor opgerolde mouwtjes en een onzichtbare knoopsluiting met - hoe raad je het - knoopsgaten. 


Knoopsgaten naaien - dat had je al wel door - is niet mijn favoriete naaitechniek… 
Nochtans was er ooit een tijd dat tunnels en lintjes keren voor de meeste stress zorgden. Tegenwoordig heb ik daar een handig trucje voor. 


Voor het naaien van knoopsgaten bestaat naar het schijnt ook een handig trucje: een nieuwe naaimachine - just saying...







Ik trok in dit herfstweer met mijn herfstkindje naar buiten voor enkele herfstfoto's van haar nieuwe herfstjurkje - zeg dat maar eens rap 3x na elkaar.


Samen met het vallen van het blad, vielen hier ook - ein-de-lijk - een aantal melktanden.





De schattenjager in mij zocht en vond het perfecte truitje en de meer dan perfecte schoentjes om de outfit af te maken - klein vreugdedansje.

De schattenjager jr. zocht en vond: kastanjes, bolsters en nog meer kastanjes.



En daar hoort ook een vreugdedansje bij.


Isn't she lovely?


Raad eens hoeveel ik van haar hou? Juist, ja.


STOF: Maan Kids (bij Mon Depot)
PATROON: Ayla jurk (La Maison Victor)





BewarenBewaren