dinsdag 30 augustus 2016

In de gloria ...

… of liever: in het gloriaatje.
Want uit een ieniemienie restje stof kreeg ik nog net een tieniewienie Gloria top. Maat 122 voor mijn 9-jarige dochter - I know, ik ben me er eentje, daredevil, living on the edge en al - maar het kind past erin.


 Het topje mocht misschien wat langer zijn, maar hey, die zomervakantie mocht bijvoorbeeld ook wel wat langer zijn, om maar iets te zeggen.



Dat ik per se een heleboel foto's van haar rug wou, vond ze geen probleem, zolang ze maar verder kon zoeken naar schelpjes - wow, hier liggen er kweetniehoeveel met tandjes! 


Zwart voor een kind? Kan perfect, als je het mij vraagt.

En toen we terug naar Nieuwpoort wandelden na een dagje Oostduinkerke stond daar plots de perfecte prop voor nog een laatste foto.


Het werd zowaar nog eventjes echt 'In de gloria' toen een zilvergrijs omaatje heel fotogeniek mee kwam poseren op onze foto.





En weg is ze - Keep on tripping, dagtrippers!
Patroon: Gloria top (gratis patroon van Emma en Mona)
Stof: Soldeur






dinsdag 23 augustus 2016

Aloha!

Toen ik dit palmboomstofje voor het eerst zag, begon voor mij de zomer. Maar Frank Deboosere rolde eens met zijn ogen en vond dat nog veel te vroeg…

Het was ergens in mei en Frank kreeg gelukkig - jawel, gelukkig - gelijk. Want enkele dagen later zat de nieuwe La Maison Victor in de bus en ik moest - M-O-E-S-T - de Aster trui maken.


Ondertussen werd het toch nog ergens zomer en vertrokken de dochters op turnkamp. Het restje palmboomstof bleek net genoeg te zijn voor nog snel een short voor de jongste dochter.
Ik naaide de losse broek met tailleband, koordje en nepgulp uit Stof voor durf-het-zelvers 2. Voor de tailleband gebruikte ik de verkeerde kant van de stof, alleen vooraan komen de palmblaadjes weer terug.



De zomen van de broek werkte ik niet af. Daardoor krult de stof vanzelf wat naar boven - Hawaiian beach style, that is.



Voor de foto's deden we van stop-motion en plukten speciaal voor jullie de mooiste bloemen! Dat doen ze op Hawaï ook, toch?



Bedankt voor je bezoekje en graag tot ziens! Aloha!










vrijdag 19 augustus 2016

Jump for joy! Jump for joy!

Want ik kan mijn meisjes na een weekje turnkamp eindelijk weer flikflakgewijs en dubbelgeschroefd in mijn armen sluiten. Jump for joy!

Maarrrrrr... ik werkte ook eindelijk de jumpsuit af die hier van begin juli al klaar geknipt lag. Jump for joy!

Het werd een combinatie van de Ocean jurk en de Josie jumpsuit uit La maison Victor.

Blij mee, wat zeg ik, heel blij, maar hoeveel keer zou ik dat ding vandaag nu aan en uit gedaan hebben? Een nieuwe olympische discipline, ik zeg het je.
Aan - overslag te wijd - uit - aan - kruis te laag - uit - aan - elastiek meten - uit - aan - elastiek toch maar doorstikken - uit - aan - broekspijpen te lang - uit...
De eerstvolgende keer dat ik deze jumpsuit aantrek, kom ik er drie dagen niet meer uit.


Het stofje kocht ik een hele tijd geleden al bij Soldeur (wildvanstof). Het is een heel soepel vallende, lichte tricot. 


Wat denk je? Morgen - en overmorgen en overovermorgen - maar eens aandoen?







woensdag 17 augustus 2016

Ik ga op kamp en ik neem mee ...

Mijn meisjes zijn gebeten door de turnmicrobe. Dus toen hier enkele maanden geleden het woord turnkamp viel, waren ze niet te houden. Dat het turnkamp anderhalf uur rijden was en ze dus 5 nachtjes zouden moeten blijven slapen, namen ze er zonder verpinken bij.

En ik? Ik sloeg aan het naaien. - Dat is ook een microbe, zeker? - 
5 nachtjes slapen? Dan toch op z'n minst in een pyjama 'made by mama'.




Het bovenstukje is het basis T-shirt uit Stof voor durf-het-zelvers. Voor het broekje gebruikte ik het gratis patroon Pippa pants van Emma en Mona. Print-knip-stik en klaar!




De panda's van Elvelyckan, die had je natuurlijk al herkend.
Schattig! - Maar aan een 9-jarige enkel nog te verkopen als pyjamastofje -












En als beloning voor het gewillige poseren: kussengevecht!


Nog 2 nachtjes slapen ...


dinsdag 16 augustus 2016

In den beginne ...

… was er een oude naaimachine zonder handleiding en een onervaren naaister. 

Op de eerste dag trok de naaister aan een draad die uit de oude naaimachine hing en die daar volgens haar niet hoorde te hangen. 

Op de tweede dag opende ze een klepje, want de draad die er volgens haar niet hoorde te hangen bleef maar komen en ze ontdekte een spoeltje. 

Op de derde dag prutste ze het spoeltje eruit om het er vervolgens niet meer in te krijgen. 

Op de vierde dag zat het spoeltje weer op zijn plaats, maar waar moest die draad nu heen? 

Op de vijfde dag leerde de naaister (zei ik al dat ze onervaren was?) op het wereldwijde web dat een naaimachine een boven- en een onderdraad heeft. 

Op de zesde dag kwam er een behulpzame naaimachineverkoper aan te pas om een keer of drie voor te tonen hoe je een draad moet inrijgen. 

En op de zevende dag stikte de naaister haar eerste wankele steekjes en ze zag dat het goed was.


Bijna vier jaar geleden ging de naaihemel voor mij open. Vandaag spreid ik mijn vleugels … en start ik mijn eigen blog.

Tot gauw!

Miek